ความกระหายเลือดแวมไพร์: ดูดไอ้หีเธอให้แห้งใต้แสงจันทร์

หินกรวดของเมืองยุโรปโบราณเปียกชุ่มไปด้วยน้ำค้างยามค่ำคืน แต่ภายในวิลล่าที่มืดสลัว อากาศกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นมัสก์และความปรารถนาอันดิบเถื่อน เอลาร่าที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าลูกไม้สีดำขาดรุ่งริ่ง ถอยหลังจนแผ่นหลังชนกับเสาหินเย็นเยียบ ลอร์ดวาเลเรียส เขี้ยวของเขาเป็นประกายวาวเหมือนหินออบซิเดียนขัดเงา กดข้อมือของเธอไว้เหนือศีรษะ ลมหายใจของเขาที่ส่งกลิ่นจางๆ ของไวน์บ่มและทองแดง พัดผ่านผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของเธอ เขาไม่ได้จูบเธอ แต่โน้มตัวลง ปากของเขาคือสุญญากาศที่ตะกละหิวกำลังครอบครองช่องคลอดที่เปียกชื้นของเธอ เสียงครางต่ำๆ ในลำคอหลุดออกมาขณะที่ลิ้นของเขาไล้ไปตามร่องต่างๆ ดึงเสียงที่ลื่นไหลและสิ้นหวังออกมา "เย็ดฉันให้แรงกว่านี้" เธอหอบหายใจ โค้งสะโพกเข้าหาแกนแข็งของจู๋เขาที่กำลังตึงเปรี๊ยะอยู่ใต้กางเกง เขาครางออกมา เป็นเสียงทุ้มลึกที่แสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะเปลี่ยนความสนใจไปยังรอยต่ออันบอบบางของต้นขาเธอ เขาดูดอย่างล้ำลึก ดึงน้ำหวานที่สั่นสะท้านออกมาจากแกนกลางของเธอ "เอาจู๋ฉันให้ลึก" เขาคำราม ก่อนจะปลดปล่อยตัวเองและสอดเข้าไปในความร้อนชื้นของเธอ เธอพันขาโอบรอบเอวเขา รับการกระแทกที่ไม่หยุดยั้งอย่างเต็มที่ "หลั่งข้างในฉัน!" เธอตะโกน ขณะที่แวมไพร์กำลังขับดันเข้ามาเป็นครั้งสุดท้ายที่สั่นสะเทือนโลก